Logo
  • PL
  • EN
  • RU

Stonka kukurydziana

Stonka kukurydziana (Diabrotica v. virgifera)

Chrząszcze mają do 6,8 mm długości. Ubarwienie ich ciała jest zmienne –  począwszy od różnych odcieni żółci, poprzez jasną zieleń aż do lekko pomarańczowego. Przez pokrywy skrzydeł samic przebiegają ciemne pasy, natomiast u samców większa część ich powierzchni jest jednolicie ciemna, bez charakterystycznego paskowania. Występują także u obojga płci zarówno osobniki jednolicie jasno lub jednolicie ciemno zabarwione, jak i o różnym paskowaniu, co utrudnia odróżnienie płci. Ponadto osobniki żeńskie są z reguły większe, a ich czułki są krótsze aniżeli u form męskich.

Jaja są owalne, jasnożółte lub jasno-pomarańczowe, długości 0,6 mm i szerokości 0,4 mm.

Larwy są wydłużone, barwy białej lub biało-kremowej. Posiadają brązową głowę oraz tarczkę analną zlokalizowaną na końcu ciała, a także niewielkie, słabo wykształcone odnóża. Przechodzą przez trzy stadia rozwojowe, z których pierwsze osiąga do 1,2 mm długości, drugie do 8 mm, natomiast trzecie do 18 mm.

Poczwarka jest typu wolnego, barwy białej do kremowej, długości 4–5 mm i szerokości około 3 mm.


Kliknij na zdjęcie aby powiększyć


Larwy jako szkodniki glebowe uszkadzają system korzeniowy kukurydzy. Prowadzą do zakłócenia pobierania wody i składników odżywczych oraz ich transportu do nadziemnych organów wegetatywnych i generatywnych kukurydzy. Przy silnie ogryzionych korzeniach dochodzi do wylegania roślin, co bardzo utrudnia, a niekiedy nawet uniemożliwia zebranie plonu. Dodatkowe szkody związane z żerowaniem larw mogą powstać wskutek wnikania przez uszkodzone tkanki wirusów, bakterii i grzybów powodujących groźne choroby, w tym sprawcy więdnięcia i zgorzeli liści kukurydzy – kwarantannowej bakterii Erwinia stewartii(Smith) Day.

Żerowanie chrząszczy jest mniej szkodliwe aniżeli larw, a poważne uszkodzenia powstają tylko wtedy, gdy ich liczebność jest duża. Żerując na kolbach i przegryzając znamiona przyczyniają się słabego zaziarnienia tych organów oraz ich deformacji. Mogą wyjadać wnętrza miękkich ziarniaków oraz uszkadzają blaszki liściowe na których zjadają skórkę górną i miękisz. Ponadto osobniki dorosłe pogarszają zdrowotność roślin, ponieważ ułatwiają ich porażanie przez szereg chorób, zwłaszcza przez sprawców fuzariozy kolb (Fusarium spp.).


Kliknij na zdjęcie aby powiększyć

Copyright: Paweł K. Bereś - kopiowanie, upowszechnianie bez wiedzy Autora zabronione