Baner

Omacnica prosowianka

Ocena szkodliwości

Coroczna ocena szkodliwości omacnicy prosowianki to bardzo ważna analiza, która z jednej strony pozwala poznać szkodliwość gatunku w danym roku, ocenić efektywność zastosowanych metod ochrony kukurydzy przed szkodnikiem (a tym samym zweryfikować ich skuteczność), a także zaplanować potrzebę zwalczania owada w kolejnym sezonie wegetacyjnym – na ocenie procentu roślin uszkodzonych opiera się bowiem próg ekonomicznej szkodliwości (zwalczanie gatunku jest zasadne gdy w poprzednim roku uszkodzi co najmniej 15% roślin w uprawie na ziarno lub 30-40% przy uprawie na kiszonkę i CCM).

Ocenę szkodliwości omacnicy prosowianki ocenia się za pomocą jedno- lub dwukrotnie wykonywanej analizy.

Pierwsza ocena (najważniejsza) – powinna być wykonana w fazie dojrzałości mleczno-woskowej (BBCH 75–83) na kukurydzy cukrowej oraz w fazie dojrzałości woskowej ziarniaków (BBCH 83–85) na kukurydzy pastewnej/popcorn/ozdobnej. Termin tej oceny najczęściej przypada od połowy sierpnia do pierwszych dni września (w zależności od wczesności odmiany). W tym czasie wylicza się procent uszkodzonych roślin oraz kolb. Jest to o tyle łatwe zadanie, że w tym czasie na tle zielonych liści doskonale widoczne są ślady żerowania gąsienic w postaci białawych trocin wysypujących się z tkanek, które często opadają na blaszki liściowe. Ponadto już występują w tym czasie złomy łodyg, uszkodzenia kolb itp. Aby wyliczyć oba procenty, należy na powierzchni 1 hektara na polu o układzie zbliżonym do kwadratu przeglądać po minimum 100 kolejnych roślin w rzędzie w minimum czterech miejscach plantacji po przekątnej (co najmniej 400 roślin/ha), odnotowując liczbę egzemplarzy z objawami żerowania szkodnika. Jeżeli pole ma układ mniej regularny np. na kształt litery L, prostokąta, owalu itp. często zachodzi konieczność zwiększenia punktów monitoringowych. Należy pamiętać aby punkt obserwacyjny oddalony był od brzegu pola o co najmniej 10-30 metrów (pasy brzeżne z reguły owad silniej uszkadza niż rośliny w głębi łanu). Z każdym kolejnym hektarem liczbę analizowanych roślin zwiększa się o 100 sztuk (dodatkowe 25 roślin w każdym z czterech punktów). Takie zwiększanie liczby roślin jest zasadne na plantacjach do 10-20 ha. Na plantacjach powyżej 20 ha z uwagi na pracochłonność, zamiast sukcesywnego zwiększania liczby roślin analizowanych w każdym z punktów obserwacyjnych manipuluje się liczbą samych punktów, tak aby w jak największym stopniu odzwierciedlały szkodliwość gatunku. Im więcej jest miejsc obserwacji obejmujących różne położenie pola (np. wzniesienie, bariera z drzew i krzewów, rów melioracyjny, sąsiedztwo z inną uprawą itd.), tym lepiej oddana będzie szkodliwość gatunku, zważywszy, że owad nierównomiernie zasiedla pola – w jednych miejscach jest go więcej, w innych mniej. Wyciągnięcie średniej z punktów obserwacyjnych da najlepszy obraz szkodliwości w danym roku. Należy pamiętać aby pierwszej analizy nie opóźniać do fazy pełnej dojrzałości ziarna, gdyż, ślady występowania owada będą słabo widoczne na tle zasychających roślin.

Druga ocena (uzupełniająca) – jest wykonywana bezpośrednio pod koniec okresu wegetacji kukurydzy, gdy rośliny osiągają dojrzałość zbiorczą (BBCH 89–97). W tym czasie bada się taką samą liczbę roślin jak za pierwszym razem, obserwując i zapisując liczbę złomów łodyg powyżej oraz poniżej kolby, w tym kolb podgryzionych u nasady i opadłych na glebę. Dzięki takim obserwacjom można poznać charakter powodowanych przez gąsienice uszkodzeń w danym roku.

Przykładowe punkty obserwacji szkodliwości omacnicy prosowianki w zależności od układu pola

o1o2o3o4o5o6o7

Copyright: Paweł K. Bereś - kopiowanie, upowszechnianie bez wiedzy Autora zabronione