Baner

Omacnica prosowianka

Natura vs omacnica

Omacnica prosowianka jest szkodnikiem doskonale przystosowanym do żerowania na roślinach. Przez większość życia jej gąsienice przebywają wewnątrz tkanek, co sprawia, że są znacznie mniej narażone na oddziaływanie czynników środowiskowych od innych gatunków. Ponadto cechuje tego owada wysoka płodność, długi okres występowania w sezonie wegetacyjnym, zdolność migracji na duże odległości (motyle), zimowanie w stadium gąsienicy w resztkach pożniwnych oraz wysoka zdolność adaptacji do mniej sprzyjających warunków glebowo-klimatycznych.

Czynniki  te sprawiają, że omacnica prosowianka jest trudnym przeciwnikiem dla człowieka, ale także i natury. W Polsce, ale także i na świecie nie posiada wielu wysoce efektywnych wrogów naturalnych, które utrzymywałyby jej populację w ryzach na polach uprawnych. Z tego także powodu wymaga zwalczania, w tym biologicznego – człowiek musi w sposób „sztuczny” zwiększać liczebność wroga naturalnego na plantacji, aby ten efektywnie ograniczał szkodnika. To jednak. że omacnica prosowianka nie jest skutecznie ograniczana przez czynniki środowiskowe nie oznacza, że nie mają one znaczenia. Mają i to bardzo duże. Coraz więcej uwagi zwraca się na wrogów naturalnych tego szkodnika, zaliczanych zarówno do mikro jak i makroorganizmów. Na poniższych fotografiach można zobaczyć jakie organizmy w warunkach Polski mogą na niewielką (jak na razie!) skalę obniżać populację gatunku. Ponadto, nie zawsze jest potrzebny wróg naturalny, aby omacnica zginęła – poniżej przykłady nieudanej choćby transformacji gąsienicy w stadium motyla, co mogły wywołać czynniki zewnętrzne (np. pogoda) lub wewnętrzne (zakłócenia zachodzące w ciele samego szkodnika).


 

Copyright: Paweł K. Bereś - kopiowanie, upowszechnianie bez wiedzy Autora zabronione